Meðan ekki er nóg af atvinnutækifærum í landinu þurfa ákveðnir einstaklingar að taka á sig þá byrði að vera atvinnulausir. Mér finnst óréttlæti í því að það sé lagt á herðarnar á sama fólkinu allan krepputímann.
Þess vegna er ég með hugmynd um skiptimarkað atvinnuleitenda þar sem hámarksrefsingin, atvinnumissir, er tólf mánuðir. Þegar einstaklingur hefur afplánað þ.e. verið án atvinnu í tólf mánuði þá er komið að næsta manni að taka við.
Ég hef trú á því að það sé fullt af fólki í vinnu sem er vel stætt fjárhagslega og væri alveg til í að taka sér frí í ár og hleypa öðrum í sitt starf á því tímabili.
Þegar þú ert atvinnulaus þá ertu að opna þína buddu og leyfa hverjum sem er að vaða ofan í hana eins og hann lystir. Í atvinnuleysi er atvinnuleitandinn að ganga á sparifé og eignir því hann er ekki með innkomu sem dugar fyrir því að framfleyta sér.
No comments:
Post a Comment