Ég er þeirrar skoðunar að frysta beri öll lán hjá þeim sem missa vinnuna sjálfkrafa frá fyrsta degi atvinnumissis. Þannig að þegar þú kemur aftur til vinnu þá tekurðu upp þráðinn þar sem frá var horfið. Þegar lán eru tekin þá er það gert út frá ákveðnum forsendum. Þær forsendur miðast aldrei við að missa atvinnuna og þar með tekjur heimilisins.
Hingað til hefur öll ábyrgð verið hjá lántakanda en mér finnst að fjármagnseigendur eigi líka að axla ábyrgð þegar þeir lána fólki, ábyrgðin eigi ekki bara að liggja hjá lánþegum því fólk borgar fullt verð fyrir að fá lánin.
Atvinnuleysið er í sjálfu sér ekki vandamálið sem við stöndum frammi fyrir , heldur eru of fá atvinnutækifæri í pottinum. Ég velti upp þeirri spurningu hvað gerist ef frysting lána verður lögbundin. Þá gerist það skemmtilega að fjármagnseigendur fara sjálfkrafa að passa upp á að nóg sé af atvinnutækifærum til að þeirra útistandandi lán verði ekki fryst. Ég held að við sláum margar flugur í sama höggi.
No comments:
Post a Comment